De schattenzoektocht van de Mini’s

Op zaterdag 29 oktober schreef kapitein Roodbaard het volgende in zijn logboek:

“ Ahoi logboek, vandaag was een dag om nooit te vergeten. Zoals je wel weet ben ik al mijn hele leven op zoek naar een schat en vandaag heb ik er zomaar even drie gevonden. Jaja beste logboek dat heb je goed gehoord, drie schatten. Niet zo van die lege dozen met enkel valse hoop in, maar echte schatten boordevol munten. Ik moet wel toegeven dat ik deze schatten niet had kunnen vinden zonder de hulp van mijn nieuw aangeworven bemanning. Stuk voor stuk stoere piraten, die alles op alles hebben gezet om de zoektocht tot een goed einde te brengen. Ik had deze nieuwkomers ondergebracht op de verschillende schepen van mijn vloot met de bedoeling om de competitieve concurrentie te verhogen en zo meer schatten te verzamelen. Ik kan wel zeggen dat dit een groot succes was, elke bemanning heeft zijn eigen schat weten te bemachtigen. In het eerste deel voerden ze onderling strijd om leventjes van de andere schepen te veroveren. Met deze leventjes konden ze alles kopen wat ze nodig hadden om op schattenjacht te kunnen gaan. Zo kochten ze boten, papegaaien, kapiteinshoeden, kanonnen, ooglapjes en nog veel meer. Vervolgens deelde ik de drie schatkaarten uit, die ik al geruime tijd in mijn kajuit had liggen. Aan het team dat het meest voorwerpen had verzameld gaf ik de moeilijkste kaart, zij waren hier duidelijk goed op voorbereid. Zo gingen ze op weg, nauwkeurig de kaart volgend totdat ze op de juiste locatie waren aangekomen. Daar gingen ze op zoek, onder elke struik en achter elk grassprietje werd gekeken totdat de schat werd gevonden. Met hun schat in de hand keerde mijn fiere bemanning terug naar de thuishaven, waarna de schat werd verdeeld en vervolgens ieder zijn eigen weg ging. Zoals ik dus al zei: het was een fantastische dag, maar nu ben ik wel moe. Dus dit was het voor vandaag, ik ga me lekker oprollen in mijn hangmat om te dromen van alle schatten die ik nog ga vinden. Slaap zacht, logboek, slaap zacht.”

mini's Minis

Dropping & Techniekendag

Op een zonnige avond in de paasvakantie verzamelden negen jonggidsen, gepakt en gezakt, zich aan het scoutslokaal om deel te nemen aan een tweedaagse scouteske activiteit. Een waanzinnige dropping met aansluitend een techniekendag. Aangezien de overgrote meerderheid van de jonggidsen eerstejaars waren, steeg voor het vertrek de spanning over de onwetendheid met de minuut. Wat ze toen nog niet goed beseften, is dat ze een reusachtig avontuur tegemoet gingen!

Dankzij enkele bereidwillige ouders, waarvoor nogmaals onze dank, werden we naar de droppingplaats gevoerd. Kreten zoals ‘Ik weet waar we zijn’ gevolgd door ‘Ah neen, toch niet’ werden in de auto op weg naar de droppingplaats minstens honderd keer geschreeuwd. Dit was redelijk onmogelijk aangezien de leiding een afgelegen plek als startplaats had voorzien omdat er niets zo mysterieus en spannend is om vanaf een onbekende plek te trekken richting eindbestemming. De tocht kon beginnen. Na een ontzettend interessante uitleg over het kompas en kaartlezen, waagden enkele stoere jogi’s zich als eerste aan de verantwoordelijke taak. Maar zonder veel succes want we kwamen uit in een koeienstal. Dan maar even poseren voor de foto en opnieuw proberen. Deze keer met meer succes. Onder het toeziend oog van leider Tom volgden we de (juiste) weg in de wilde natuur. We spotten een pauw, roken de mest van paarden, en stootten op een dood konijn. Ook aan cultuur ontbrak de tocht niet. Zo passeerden we de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Bevende Hazelaer, een ware legende in de streek. Na het vele zingen en verhalen vertellen kwamen we uiteindelijk, een goede 15 kilometer verder, aan op de eindbestemming. We vulden aan het kampvuur nog onze magen met pudding voor we uitgeput in onze slaapzakken kropen.

De leiding heeft de jonggidsen nog nooit zo enthousiast zien opstaan als de morgen na de dropping. De dag dat de leergierige jonggidsen alles zouden leren om op kamp te overleven, was eindelijk aangebroken. Na een stevig en uitgebreid ontbijt gingen we van slag. In twee kleine groepjes werd aangeleerd hoe je een vuur maakt en hoe je moet sjorren. De termen ‘timmersteek’ , ‘woelen’ en ‘mastworp’ vlogen rond de oren. Rond de middag stond een stevig gesjorde eettafel gedekt klaar en kon de op het vuur gekookte maaltijd geserveerd worden. In de namiddag werd door het volledige team een patrouilletent opgezet en terug afgebroken. Er werd veel gezucht en geblazen toen er beseft werd dat dit eigenlijk wel nog veel werk is. Om af te sluiten werden de jonggidsen in twee groepjes op pad gestuurd voor een korte schattentochtdropping. Kort bleek dit uiteindelijk niet te zijn aangezien geen van beide groepjes de schat heeft kunnen bemachtigen omdat ze grandioos verkeerd gelopen waren. Maar geen zorgen jonggidsen, het zal wel aan de vermoeidheid gelegen hebben.

Gelukkig is er van dit alles ook prachtig beeldmateriaal verzameld, terug te vinden in het fotoalbum ‘Dropping & techniekendag’ onder de tab jonggidsen.

Jonggidsen die niet mee konden op de dropping en techniekendag hoeven niet te vrezen want er volgt nog een techniekenvergadering, waarin alles nog eens aangeleerd en/of herhaald wordt. We willen immers zeker zijn dat àlle jonggidsen klaargestoomd zijn voor het grote kamp.

11145052_10205532312940356_4932129745834108987_n