Boerderij weekend!?

Er waren eens twee kinderen: een van onze mini’s en een van buiten de scouts.
Sociale mini vraagt: hey hey, wat heb jij gedaan in het weekend van 22-24 maart?
De jongen antwoordt: goh, een doodnormaal weekend. Een beetje teevee gekeken en dat ist. Wat heb jij misschien gedaan?
-Ik? Ik ben op mijn eerste scoutsweekend gegaan en het was zoooooo leuk!
-Scoutsweekend? Was dat dan zo speciaal?
-JAAAA! We zijn naar de kinderboerderij geweest in Brakel en zijn daar twee keer blijven slapen! Da was superleuk omdat er daar overal geitjes rondliepen en paarden. Er was zelf een hangbuikzwijn!
-En wat deden jullie daar op die boerderij?
-Ewel: ‘s morgensvroeg aten we een megalekker ontbijt en daarna mochten we samen met de boerin de diertjes hun ontbijt geven! En daarna had de leiding zoals altijd weer een hoop spelletjes achter de hand om het een megacool weekend te maken!
-En had er zo niemand last van heimwee?
-Goh, een paar mini’s misten hun mama wel een beetje maar dat was al snel vergeten eenmaal dat we aan de dag begonnen.
-amai amai amai, ik kan mij daar nu toch zo moeilijk iets bij voorstellen ze, zo een weekend!
-Aahn neen? Geen zorgen want leider Bruno had weer zijn camera mee! Als je wil kan je met deze link zien hoe tof ons weekend wel niet was! https://www.flickr.com/gp/134687063@N05/s3852c
-jaja dat ziet er toch wel tof uit ze! Wou dat ik in de scouts zat…

Zijn minis bang van de Sint?

Hoor wie klopt daar? Wat? Neen! Huh? De Sint?! Moest jij niet al lang vertrokken zijn naar Spanje?
Tuurlijk niet! De Sint zou nooit vertrekken uit België zonder een bezoekje te brengen aan zijn favoriete scouts.

Een twintigtal mini’s keken vol ongeloof toe hoe de oude man het minilokaal binnenwandelde. Dit kon toch niet écht de Sint zijn?

Eén voor een riep de Sint de mini’s bij hem om ze te vragen hoe lief ze tijdens het jaar wel niet geweest zijn. Maar, hoe wist de sint dit toch? Hoe wist de Sint dat mini A soms nogal moeilijk in bed wil kruipen en dat mini B een geweldige grote broer is? Dit moest de echte Sint wel zijn!

Natuurlijk waren er onder onze mini’s geen stoute kinderen (duhh, beste mini’s ooit…) en kregen ze dus allemaal een zakje met lekkers.

Dachten we…

“Zwarte Piet? Waar zijn de zakjes met lekkers?” Klonk het uit de Sint.
“Oei, ik ben de zakjes vergeten niet te verstoppen” Antwoorde Pier.
“Wat?!” Vroeg de Sint verontwaardigd?
“ja! Verstoppertje is toch leuk? Ik heb een idee! Wat als we de mini’s opdrachten laten doen, bij elke opdracht die ze volbrengen krijgen ze een letter koekje. Als ze alle letterkoekjes hebben zullen ze de verstopplek van de zakjes hiermee kunnen spellen. Kunnen mini’s al lezen? Hmmnn. Ja, zal wel lukken…”

De Sint legde zuchtend zijn hoofd in zijn handen. “Ik word te oud voor jouw spelletjes, Piet.”

Hierna stelde de Sint zich recht, zwaaide nog eens naar de Mini’s, strooide zwarte Piet nog eens met letterkoekjes en vertrokken ze. De Sint had namelijk nog acht takken om mij op bezoek te gaan.

De Mini’s begonnen aan de opdrachten om hun welverdiende zakjes met lekkers te vinden. Van Kreeftensoep tot memory, onze mini’s waren niet te stoppen!

Uiteindelijk kon Enkidoo afleiden uit de letterkoekjes dat de zakjes met lekkers verstopt lagen in de klimhoek.

Dit verhaal kreeg uiteindelijk toch een goed einde!

Spot jouw mini on de Sinterklaasfoto’s op onze Flickr.
https://www.flickr.com/gp/134687063@N05/4U3c2Q

Knuffelvergadering!

Wie is je beste vriend? Ja, inderdaad! Je knuffel. De knuffel van leider Bruno is een Pikachu en die van leider Karel een Charmander. Hoe geweldig zou het niet zijn moesten we onze beste vriend tot leven kunnen wekken?
Nu wat een toeval, leidster Noor studeert nu eenmaal toverdrankjes brouwen en heeft misschien een oplossing die onze droom uit kan laten komen. Er is wel een serieus probleem: alle ingrediënten voor ons toverdrankje zijn in het bezit van de ongelofelijk zure, Zure Zorro. En hij wil de ingrediënten alleen maar aan ons geven als we zijn opdrachten kunnen vervullen. Wat Zure Zorro natuurlijk niet weet is dat onze minigroep alle uitdagingen aankan!
Glansrijk hebben we dan ook al zijn opdrachten vervuld. Gelukkig is het Zure Zorro en niet Zwanzende Zorro, dus heeft hij ons zoals beloofd één voor één de zeldzame ingrediënten gegeven zodat wij konden beginnen brouwen.
De procedure ging als volgt: elke mini moest een slok nemen van de toverdrank (die trouwens best lekker was), hierna legden we Pikachu en Charmander onder een betoverd laken en moesten we allemaal tezamen deze spreuk zeggen: Stuffel muffel truffel hier ligt onze knuffel, beven zeven kleven, onze knuffel komt nu tot leven. Waarna we de knuffels even alleen moesten laten om de toverdrank tijd te geven om in te werken.
Toen we na het 4-uurtje terug kwamen kijken naar de knuffels konden we onze ogen niet geloven. Vanonder de deken kwamen een levensechte Pikachu en Charmander naar boven. De spreuk had gewerkt! Zelfs Zure Zorro was onder de indruk!
Na dit spektakel werd Leidster Noor overspoeld met aanvragen van mini’s om het ook met hun knuffels te proberen maar helaas, de toverdrank was op.
De vergadering was een groot succes, Charmander heeft een eigen kamer gekregen op leider Karel zijn zolder en Pikachu is aan een wereldreis begonnen waar hij zijn ware liefde ontmoette, we hebben onlangs nog een kaartje van hem gekregen.

Bekijk zeker onze fotos van deze vergadering (en andere) op: https://www.flickr.com/gp/134687063@N05/zni1aP

Ruimtevaardersweekend

Eindelijk was het zover. De allereerste keer op weekend met de mini’s, en wat voor één! We namen de mini’s op vrijdag 16 maart mee naar het afgelegen Zele om op ruimtevaardersweekend te gaan. Oh zo spannend voor hen! Sommigen hadden in het begin een klein hartje, maar eens ze doorhadden dat ze omringd waren door allemaal vriendjes en vriendinnetjes, was het al snel over.

Nadat we toekwamen in ons knusse huisje, gegeten hadden en ons bed klaargemaakt, speelden we een spel met breeklichtjes. Iedere mini kreeg een code die ze moesten verzamelen in de juiste volgorde door het juiste kleur te vinden in het donker. Toch wel een beetje eng!

Daarna kropen we allemaal gezellig onder de wol, voldaan en moe van al een wijze avond.

De volgende dag was hun enthousiasme niet te houden. Zoveel vroege vogels die er al tussen zaten, niet te doen! Na een lekker ontbijtje begonnen we aan het eerste spel, het sterrenstofspel.

Iedere mini moest leventjes verzamelen om zo geld te krijgen en daarmee sterrenstof te kopen. Wie aan het einde van het spel het meeste sterrenstof had, was gewonnen!

Van spelen, krijgen we wel honger natuurlijk. Gelukkig stonden onze fouriers klaar met overheerlijke croque monsieurs. Hmm smullen geblazen.

Na het eten losten we een korte siësta in om toch even op adem te komen.

Vervolgens kregen we iets geks binnen: een oproep van een echte aliën! Hij was gevangen genomen door slechte aliëns en had hulp nodig. Natuurlijk stonden 27 stoere mini’s klaar om hem te helpen. We reisden van planeet naar planeet om hem te vinden, maar steeds was hij er niet.

Tot plots we op Pluto een monster tegen kwamen! Natuurlijk was het monster geen partij voor al deze sterke mini’s! De aliën kon dankzij ons ontsnappen en was vrij om te gaan. Joepie!

Maar nu kwam voor sommigen wel het hoogtepunt. Als je al denkt dat croque monsieurs lekker zijn, wat is dat dan in vergelijking met frietjes? Je leest het goed, frietjes! Alleen maar blije gezichten konden we zien.

Toen alles op was, speelden we het laatste spelletje van het weekend: weerwolven. Het is normaal gezien een vrij moeilijk spel dus was het zeer straf dat ze dat al konden!

Daarna was het tijd om de oogjes te sluiten en te slapen.

De volgende dag was de blijdschap groot toen de ouders hen kwamen ophalen.

Wat een weekend was me dat!

Supermini’s

Op 11 november gingen de mini’s super verkleed als superhelden naar de vergadering. We zagen heel veel verschillende superhelden in alle vormen! We wilde voor eens en voor altijd uitzoeken welke superheld nu de beste is. Daarom laten we de superhelden het in een fantastisch spel tegen elkaar opnemen om zo zelf de strijd uit te vechten! Ze moeten om het eerst de slechterik aan het einde van het spelbord zien te verslaan.

37991799706_12181ab107_z

De mini’s werden onderverdeeld in 4 verschillende groepen om zo tegen elkaar op te nemen en zien we de beste superheld is! Er was een groot spelbord met verschillende gekleurde vakjes erop en elk vakje, aan de hand van het kleur, was er een verschillende opdracht. De blauwe opdrachten konden wel iets te maken hebben met conditie zoals 100 keer gezamenlijk pompen, 3 rondjes rond de kerk lopen en ballonnen opblazen tot ze ontploffen. Maar een superheld moet niet alleen sterk zijn maar ook zeer slim dus daarom moesten ze ook verschillende en moeilijke rekensommetjes doen of 3 plezante puzzels maken! Maar je kon ook op een rood vakje vallen en dat betekent dat je een nadeel krijgt zoals 1 vakje achteruit of een ander speler 2 vakjes vooruit laten gaan. Naast de rode vakjes heb je gelukkig ook de groene vakjes en dat betekent dat je een voordeel krijgt zoals vakje vooruit of nog eens smijten.

Na lang opdrachten te voltooien, konden ze gelukkig de slechterik verslaan!

Bekijk ook zeker de foto’s op https://flic.kr/s/aHsm4Yabmq

Het jaar 2017 werd goed ingezet

Op zaterdag 14 januari ging de befaamde Gouwfilm door, een dag waarop alle scoutsen van Gouw Gent samenkomen in een grote cinemazaal. Elke tak werd door de paparazzi gespot op de rode loper. Zoek en vind jezelf op één van onderstaande tak-foto’s.

Op zaterdag 21 januari gingen we schaatsen. Enkele sfeerfoto’s van deze coole activiteit zijn de bewonderen via deze link:
https://www.flickr.com/photos/134687063@N05/sets/72157675881617863.

15965619_10155014304499390_9074428570574761626_n 15965981_10155014327244390_1250733431722336466_n 15977259_10155014337199390_4114673828089058911_n 15977860_10155014376664390_5556752618892666422_n 16003170_10155014307259390_946552328182072354_n 16105796_10155014331224390_7790699682785056945_n 16114116_10155014345174390_5104286323033621106_n 16114749_10155014304384390_1256632160900894721_n 16142243_10155014327239390_4196562606405267176_n,

De schattenzoektocht van de Mini’s

Op zaterdag 29 oktober schreef kapitein Roodbaard het volgende in zijn logboek:

“ Ahoi logboek, vandaag was een dag om nooit te vergeten. Zoals je wel weet ben ik al mijn hele leven op zoek naar een schat en vandaag heb ik er zomaar even drie gevonden. Jaja beste logboek dat heb je goed gehoord, drie schatten. Niet zo van die lege dozen met enkel valse hoop in, maar echte schatten boordevol munten. Ik moet wel toegeven dat ik deze schatten niet had kunnen vinden zonder de hulp van mijn nieuw aangeworven bemanning. Stuk voor stuk stoere piraten, die alles op alles hebben gezet om de zoektocht tot een goed einde te brengen. Ik had deze nieuwkomers ondergebracht op de verschillende schepen van mijn vloot met de bedoeling om de competitieve concurrentie te verhogen en zo meer schatten te verzamelen. Ik kan wel zeggen dat dit een groot succes was, elke bemanning heeft zijn eigen schat weten te bemachtigen. In het eerste deel voerden ze onderling strijd om leventjes van de andere schepen te veroveren. Met deze leventjes konden ze alles kopen wat ze nodig hadden om op schattenjacht te kunnen gaan. Zo kochten ze boten, papegaaien, kapiteinshoeden, kanonnen, ooglapjes en nog veel meer. Vervolgens deelde ik de drie schatkaarten uit, die ik al geruime tijd in mijn kajuit had liggen. Aan het team dat het meest voorwerpen had verzameld gaf ik de moeilijkste kaart, zij waren hier duidelijk goed op voorbereid. Zo gingen ze op weg, nauwkeurig de kaart volgend totdat ze op de juiste locatie waren aangekomen. Daar gingen ze op zoek, onder elke struik en achter elk grassprietje werd gekeken totdat de schat werd gevonden. Met hun schat in de hand keerde mijn fiere bemanning terug naar de thuishaven, waarna de schat werd verdeeld en vervolgens ieder zijn eigen weg ging. Zoals ik dus al zei: het was een fantastische dag, maar nu ben ik wel moe. Dus dit was het voor vandaag, ik ga me lekker oprollen in mijn hangmat om te dromen van alle schatten die ik nog ga vinden. Slaap zacht, logboek, slaap zacht.”

mini's Minis

Het waar-is-Wally-minikamp

De vakantie was nog maar net begonnen, en al vroeg stonden we met onze rugzak klaar voor een groot avontuur. Het volledige Wally-team pikte de kinderen aan het station in Gent op en nam hen mee naar Brecht om daar samen een onvergetelijk kamp te beleven.

Elke dag verdiepten de Wally’s zich in een bepaald thema. De eerste dag zaten we een beetje in Egypte. Met een reis achter de rug en een picknick in de buik, speelden we het grote Ramses spel! De mini’s moesten de hiërogliefen ontcijferen en de code van de kist kraken. Daarin vonden ze een grote piramide gemaakt van cake. Nadien had iedereen de tijd om zijn overwinning te vieren, zijn bed te maken en wat uit te rusten. Na het avondeten speelden we nog een spel in het bos, waarbij we een lang touw moesten volgen. Het touw liep door, onder en boven allerlei natuurlijke hindernissen, waar de geblinddoekte mini’s met gemak over gingen. Nadien wisselden we nog wat verhalen uit over het parcour, werd een verhaaltje voorgelezen en vielen we moe maar voldaan in slaap.

De volgende dag zaten we plots in de filmwereld. We speelden galgje met allerlei bekende personen die ook in het bos verstopt zaten. Telkens wanneer iemand geraden was, konden we de filmster gaan zoeken en verdienden we steeds meer punten. De hoeveelheid punten bepaalden het aantal spuitjes elke groep in de namiddag kreeg. Ze moesten elkaar als echte paparazzi besluipen om elkaar nadien met verschillende kleuren vol te spuiten. Wiens T-shirt op het einde het minst vlekken had, was de filmster van de dag. Na het avond eten lieten we nog een allerlaatste keer het beste van onszelf zien. Op het vrije podium deden we in groep of individueel een performance. Samen zongen we, dansten we en deden we om de beurt wat acrobatie.

Dag drie was een iets specialere dag. We gingen op safari! Met een zonnehoedje en een goed gevulde drinkbus begonnen we vol moed aan een wandeling. Waarheen wisten we nog niet. Het was een verassing! Onderweg speelden we een spel met wasknijpers. We moesten de wasknijpers ongemerkt aan elkaars kleren of rugzak hangen. Wie bij aankomst ergens een wasknijper op zich had hangen, moest ’s avonds afwassen. Toen we op onze bestemming aankwamen zagen we al meteen heel erg veel dieren. Het was een dierentuin! We observeerden schapen, varkens, wespen, een roofvogelshow, verschillende soorten vogels, geiten en nog veel andere angstaanjagende diersoorten. De fouriers kwamen het eten brengen en vergezelden ons op onze leuke namiddag. Voor we weer huiswaarts vertrokken, aten we nog een ijsje gemaakt van verse koeienmelk, mmmm! Wanneer we terug op het kampterrein aankwamen stonden er al meteen tafels klaar met spaghetti. We konden als echte varkentjes zonder handen eten. Als avondactiviteit werd dan ook een douchefestijn gehouden.

Na een hele nacht goed uitgerust te kunnen hebben van een zware dagtocht, stonden er de volgende dag al meteen nieuwe uitdagingen op ons te wachten. We speelden een circusspel. Van een diabolo in de lucht gooien tot leren jongleren, we deden het allemaal. Dit was een goede voorbereiding voor het spel van de namiddag. Heel het kampterrein was omgebouwd tot een gezellig en ietwat ouderwetse kermis. Iedereen begon met enkele stuivers waarmee ze blikken konden neergooien bij leidster Noor. Je had ook nog de mogelijkheid om leider Thijs zijn goochelshow bij te wonen en je toekomst te laten voorspellen door leidster Margaux.  De spelletjes van de voormiddag kon je blijven oefenen en vanaf vier uur was er ook popcorn te verkrijgen. ’s Avonds speelden we nog een spel waarbij we alle dieren van het circus in het bos moesten terugvinden. Aan de hand van de dierengeluiden konden we de precieze locatie ontdekken van de dieren en ze zo allemaal weer naar het circus brengen. Wat een avontuur, wat een dag!

Oei!! De laatste volle dag, en de fouriers zijn het beu om voor ons te koken! Wat nu gedaan? Ook onze super moderne ontbijtmachine kon het niet opbrengen vers gesmeerde boterhammen te produceren. Dan speelden we maar een ontbijtquiz! Bij elke goede vraag kregen we al wat meer te eten. Maar omdat we zoveel vragen correct konden beantwoorden, kregen we een groot divers aanbod aan eten. Er waren speculaasjes, peperkoeken, verschillende soorten cornflakes, boterhammen met verschillende soorten pasta’s, noem maar op. Winnen was dus de boodschap! Wanneer onze buikjes helemaal vol zaten en we geen punten meer hoefden te scoren, moesten we onze energie kwijtspelen. We speelden een leventjesspel waarbij we per team groenten konden winnen voor in de omelet die we ’s middags zelf moesten bereiden. Toen iedereen al zijn groenten verzameld had, konden we beginnen snijden en schillen. Omdat we zoveel groenten gewonnen hadden, hadden we een overvloed aan de omelet met groentjes en kregen de fouriers ook nog eten. Zij waren zo blij dat ze voorstelden om voortaan samen te koken. Dat zagen de mini’s wel zitten! Maar daarvoor moesten we eerst nog leren hoe we moesten fourieren. Als je een beroep wilt uitoefenen moet je eerst een diploma hebben, en zo ging het nu ook. We leerden een plateau balanceren, deden krachttesten en probeerden de perfecte boterham af te leveren. Na bloed, zweet en tranen kregen we eindelijk dat langverwachte diploma in handen. Als beloning mochten ze even uitrusten van de vermoeiende en leerrijke dag. ’s Avonds maakten we nog een avontuurlijke tocht door het donker. De fouriers en leiding waren verdeeld onder het bos, en zo volgden de mini’s het pad van breeklichtjes van het ene postje naar het andere. Op het laatste postje kregen we allemaal lekkere pudding!!
Aan het huisje aangekomen, was het heel erg stil geworden en vielen we samen meteen in slaap.

De volgende dag was het alweer tijd om onze spullen bijeen te zoeken en onze rugzak te maken. We sterkten onze krachten door een voedzaam ontbijt en begonnen aan het werk. Samen poetsten we tot het hele kamphuisje terug blonk. En voor we het goed en wel beseften, stond er al een nieuwe scoutsgroep klaar en stormden bezorgde en gelukkige ouders op ons af.

En toen kwam een varkentje met een lange snuit en het verhaaltje is uit.

Alle stoere mini-foto’s zijn te bewonderen via de link: https://www.flickr.com/photos/134687063@N05/albums/72157672137673945

De mini’s: kleine figuren, grootse belevenissen

Dinovergadering

Toen we vandaag aankwamen op het scoutsterrein, schrok iedereen zich een bult! We troffen een beest aan dat normaal al een hele lange tijd uitgestorven was. Een dinosaurus! De dinosaurus was heel verdrietig omdat hij een bot met vlees was kwijtgeraakt. Hij had dit nodig om nóg groter te worden en als enige dinosaurus te kunnen overleven. Gelukkig schoten de mini’s hem te hulp. Ze voerden allerlei dinosaurus-opdrachten uit om zo verschillende aanwijzingen te vinden. Telkens lag de volgende aanwijzing in een ander park. Zo volgden we de weg waarlangs de dinosaurus ook gelopen had. Maar na alle parken doorzocht te hebben met de aanwijzingen die we kregen, vonden we nog steeds geen bot. De dinosaurus moest het bot mee naar het scoutsterrein hebben gebracht! Met man en macht startten we daar een zoekactie. Na amper een kwartiertje zoeken en met wat hulp van de maxi’s, vonden we het bot in de zandbak. Na het eten van zijn lekker bot, namen we afscheid en vertrok de dinosaurus weer naar zijn grot, waar niemand hem nog kan vinden.

 Oudervergadering

Vandaag hadden een paar ouders zich opgegeven om in onze plaats leiding te geven. Niets nieuws voor hen, want het waren allemaal oud-leiding!
Omdat het een dag was met verschillende generaties, draaide het spel om leeftijden. Maar dit keer moesten we jonger worden i.p.v. ouder.
In de eerste ronde van het spel waren we nog heel erg oud. Toen speelden we spelletjes als Bingo, petanque en andere puzzel -en raadselspelletjes. Allemaal om ons geheugen weer wat op te frissen. Of dit werkte? Geen twijfel aan! We begonnen ons al wat fitter en jonger te voelen. Klaar voor een lesje gymnastiek, work-outs en meditatie. Na het innemen van een magische pil werden we nóg jonger! Tijd om boodschapjes te gaan doen en boterhammetjes met choco te smeren voor onze kids. Maar daar bleef het niet bij. We werden nóg jonger! We zaten nu al in onze studententijd! Hoog tijd voor ons eerste dansfeestje en natuurlijk ook ons eerste liefje.
Vandaag vloog de tijd letterlijk en figuurlijk voorbij! Een grote merci aan Lien Van Wielendaele, Nele Claerhout en Frank D’hondt voor de super toffe vergadering. En natuurlijk ook veel dank aan de oma van Maxim om lekkere cakejes te maken als vieruurtje!

 Vuile vergadering

Joepieeee de jaarlijkse vuile vergadering. Een dag waarop alles kan en mag!

Zwaar geladen gingen we naar het park, waar we zo ver met eieren kunnen smijten als we maar willen en kunnen. Het doel van het spel? Zo vuil mogelijk worden.

Het eerste spel was een estafette. We moesten met ons hoofd in een teil water en nadien met onze mond snoepjes vissen uit een berg bloem. Dit gaf al mooie resultaten. Maar nog lang niet ‘mooi’ genoeg. Om ons nog vuiler te maken speelden we een variatie van netbal met een bal waar ketchup aanhing. En zo ging de dag maar door. Van choco doorgeven en ketchup-sponzen naar elkaar gooien tot cocktailsaus op onze buik maken en wafels met choco eten. Het verliezende team kreeg telkens een eitje op zijn/haar hoofd, de vuilste mini’s kregen een tweede vieruurtje.

Check ook zeker alle foto’s van dit jaar via deze link!
 https://www.flickr.com/gp/134687063@N05/iv69xK

Hét Minionweekend van de Mini’s

Eeeeeeeeeeeeeeeindelijk dat langverwachte scoutsweekend! Het eerste weekend ooit van onze mini’s!

We vertrokken vrijdagavond allemaal met onze grote rugzak of valies richting Zomergem. De reis naar ons weekendhuisje was al een groot avontuur op zich, want eenmaal aangekomen verlangde iedereen al naar een bedje. Samen staken we veldbedjes ineen, haalden we onze slaapzak uit en poetsten we onze tandjes. Nadien heeft leidster Noor nog een mooi verhaaltje voorgelezen, en plots was iedereen muisstil.

Aan de vroege uurtjes van de volgende ochtend te zien, had iedereen een goede nacht achter de rug. Na het ontbijt liepen we al om 9u met z’n allen een estafette loop rond een voetbalveld. Nadien hebben we nog gevoetbald, ver gesprongen in het zand en Napoleon gespeeld. Op onze terugweg kwamen we een grote speeltuin tegen. Natuurlijk konden we hier niet zomaar passeren zonder ons eerst goed uit te leven. Toen we allemaal een beetje moe werden, zetten we onze weg richting ons weekendhuisje terug verder. Toen we daar aankwamen, hadden de foeriers heerlijk croque monsieurs voor ons gemaakt! Mmmmmm. Maar om te rusten was er natuurlijk geen tijd! In de namiddag speelden we een groot leventjesspel. Elk team moest binnendringen in het kamp van het andere team zonder getikt te worden. Eenmaal in het kamp, kreeg je een puzzelstukje. Zo moest elk team alle puzzelstukjes verzamelen om zijn eigen puzzel te vervolledigen. Nadien rustten we binnen in het warme huisje uit met het vieruurtje. Wanneer iedereen weer genoeg energie had, speelden we nog één tegen allen. De mini’s kregen een lijst met opdrachten die ze allemaal moesten uitvoeren. Als hen dit allemaal lukte, kregen ze ’s avonds na het eten een speciaal dessert! Het waren opdrachten als: een minionlied maken, een kaartenhuisje bouwen, 30 kledingstukken aandoen, een piramide maken, 5 dieren zoeken,… Het waren moeilijke opdrachten, maar ze zijn er toch in geslaagd alle opdrachten tot een goed einde te brengen. In afwachting van het avondeten, hebben we nog gezongen en gedanst op liedjes van K3 en The Minions. En mmm eindelijk konden we lekkere fishsticks eten met puree en spinazie. Als dessert kregen ze een zelfgemaakte dame blanche! Nadien heeft leidster Margaux nog een verhaaltje voorgelezen en al snel lag iedereen te slapen. Of het aan het super mooi verhaaltje lag, of aan de avontuurlijke dag blijft ons nog steeds een raadsel.

Gelukkig was iedereen de volgende ochtend fris genoeg om samen als één team heel het huisje op te ruimen en onze spulletjes terug bijeen te zoeken, zodat we het even net en proper konden achterlaten. We hebben in de middag nog lekkere hotdogs gegeten en buiten gespeeld. In de bus, hebben we nog allemaal bootjes leren vouwen van onze maandbrieven. Toen we om 14u aankwamen op het station was het alweer tijd om afscheid te nemen. Gelukkig konden we allemaal nog voor een laatste keer van dit weekend het minilied meebrullen.

ta wee on ni nd ke gro db mi