De JV’s op teambuilding

Vergadering 17 februari, Teambuilding

 

Vandaag kwamen er 6 Jongverkenners naar de Teambuilding-vergadering! Aangezien het krokusvakantie is en veel mensen gaan skiën, zorgden wij er ook voor dat we de JV’s vandaag eens actief buiten konden laten zijn. De opdracht: Verover het Ros Beiaard!

Concreet: de JV’s moesten een vlot bouwen om zo de vijver in het Smet de Naeyerpark over te varen om zo het standbeeld te veroveren. Zo gezegd zo gedaan. Na wat sjorren van de balken en vastmaken van de banden was het vlot klaar, nu kon het echte werk beginnen. Met veel trots droegen de Jongverkenners hun vlot naar het park om het Ros Beiaard te gaan veroveren. Eenmaal in het water werd het toch even spannend na het zien van enkele belletjes die uit een band kwamen. Als dat maar goedkomt…

Uiteindelijk veroverden de JV’s zonder al te grote problemen het Ros Beiaard en na een korte fotoshoot (zie resultaat hieronder) keerden ze terug naar de kade en zo dan ook terug naar het lokaal met een tevreden gevoel, want de opdracht was geslaagd en het vlot was nog steeds intact!

Zorroweekend Welpen

Don Diego de la Vega vocht als de held Zorro in de Mexicaanse Onafhankelijkheidsoorlog tegen Spanje. Zijn voornaamste tegenstander, de wrede gouverneur Don Rafael Montero, ontmaskerde Zorro’s ware identiteit. Montero arresteerde Don Diego, vermoorde zijn vrouw en ontvoerde zijn pasgeboren dochter, Elena, om haar als zijn eigen kind op te voeden.

Twintig jaar later dreigt het gevaar opnieuw in Californië. Een volwaardige opvolger vinden voor Don Diego, is de enigste kans om de strijd tegen Don Rafael Montero en de edelmannen te winnen.

Vrijdag 16 maart vertrok een talrijke enthousiaste bende richting Californië (Muizen, Mechelen). Eens aangekomen bij de haciënda van de De La Vega’s (chirolokalen), begonnen de moedige Welpen aan de opbouw van hun kamp. De strijd om de nieuwe Zorro te worden, was officieel begonnen. De welpen slopen ongezien in het donker richting de goudmijn in Santa Ana. Hier stalen ze zoveel mogelijk muntstukken, die ze vervolgens teruggaven aan de plaatselijke bevolking. Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt, begon de volgende uitdaging. De welpen begaven zich op grondgebied van de wrede Don Rafael Montero, waar ze eerst zijn vertrouwen moesten winnen. Achter zijn rug ontmaltenden de Welpen zijn drugspraktijken. ’s Avonds nodigde de nietswetende Montero de Welpen uit voor een uitgebreid feest samen met vele edelmannen. Na al dat zwoegen was het nu eens tijd voor ontspanning. Genieten deden ze zeker!

De Welpen kwamen ’s ochtends vroeg te weten dat Montero de goudmijn samen met de plaatselijke bevolking van Santa Ana zal laten opblazen. De moedige jongemannen staken hier een stokje voor en versloegen tactisch Montero. Eind goed, al goed!

 

Tussendoor ontspanden de Welpen zich in de Haciënda van de De La Vega’s met spelletjes als De Flanchallenge.

Jogiplezier

In het begin van maart heben we in ere van Elvis Presley de dans – en zangkunsten van de jonggidsen bijgeschaafd. Aan de hand van een goede karaokesessie kon iedereen al vlug alle noten op de toonladder makkelijk behalen. De aangeleerde danspassen kwamen de volgende week van pas op Bier & Zwijn. We hebben allemaal tesamen de groenten gesneden voor ons evenement. De week daarop brachten we alle coole internethypes op straat en konden we genieten van de Genste halfvastenfoor.

29313941_1610424305659855_3210554144716750848_o

Ruimtevaardersweekend

Eindelijk was het zover. De allereerste keer op weekend met de mini’s, en wat voor één! We namen de mini’s op vrijdag 16 maart mee naar het afgelegen Zele om op ruimtevaardersweekend te gaan. Oh zo spannend voor hen! Sommigen hadden in het begin een klein hartje, maar eens ze doorhadden dat ze omringd waren door allemaal vriendjes en vriendinnetjes, was het al snel over.

Nadat we toekwamen in ons knusse huisje, gegeten hadden en ons bed klaargemaakt, speelden we een spel met breeklichtjes. Iedere mini kreeg een code die ze moesten verzamelen in de juiste volgorde door het juiste kleur te vinden in het donker. Toch wel een beetje eng!

Daarna kropen we allemaal gezellig onder de wol, voldaan en moe van al een wijze avond.

De volgende dag was hun enthousiasme niet te houden. Zoveel vroege vogels die er al tussen zaten, niet te doen! Na een lekker ontbijtje begonnen we aan het eerste spel, het sterrenstofspel.

Iedere mini moest leventjes verzamelen om zo geld te krijgen en daarmee sterrenstof te kopen. Wie aan het einde van het spel het meeste sterrenstof had, was gewonnen!

Van spelen, krijgen we wel honger natuurlijk. Gelukkig stonden onze fouriers klaar met overheerlijke croque monsieurs. Hmm smullen geblazen.

Na het eten losten we een korte siësta in om toch even op adem te komen.

Vervolgens kregen we iets geks binnen: een oproep van een echte aliën! Hij was gevangen genomen door slechte aliëns en had hulp nodig. Natuurlijk stonden 27 stoere mini’s klaar om hem te helpen. We reisden van planeet naar planeet om hem te vinden, maar steeds was hij er niet.

Tot plots we op Pluto een monster tegen kwamen! Natuurlijk was het monster geen partij voor al deze sterke mini’s! De aliën kon dankzij ons ontsnappen en was vrij om te gaan. Joepie!

Maar nu kwam voor sommigen wel het hoogtepunt. Als je al denkt dat croque monsieurs lekker zijn, wat is dat dan in vergelijking met frietjes? Je leest het goed, frietjes! Alleen maar blije gezichten konden we zien.

Toen alles op was, speelden we het laatste spelletje van het weekend: weerwolven. Het is normaal gezien een vrij moeilijk spel dus was het zeer straf dat ze dat al konden!

Daarna was het tijd om de oogjes te sluiten en te slapen.

De volgende dag was de blijdschap groot toen de ouders hen kwamen ophalen.

Wat een weekend was me dat!

Jalo-KOK-o!

Misschien even kort de situatie schetsen, zo begint toch elk goed verhaal? Tijdstip? Zaterdag 10 maart omstreeks 10u04… Locatie? Dessertopslagplaats Sint-Petrus… Weer? Het ochtendgrijs trekt zich langzamerhand terug, dit onder lichte dwang van de eerste maartse zonnestralen… Context? De meeste leiding (het zijn altijd dezelfde hé) is aanwezig om het heuse groepsfestijn verder voor te bereiden… “Oh hemel, sapristi!”, stamelde groepsleidster 1 toen ze de deur van de dessertopslagplaats opende. Groepsleider 2 die net kwam aangelopen probeerde haar blik te doorgronden, tevergeefs, hij kon niets opmaken uit haar blik die een mengeling van ongeloof, halve paniek en verbijstering bevatte. Toen hij eindelijk op gelijke hoogte was met zijn collega, maakte een gelijkaardige emotiemix zich van hem meester. De vragen stapelden zich één voor één op: Wie? Wanneer? Hoe? Alle desserts waren verdwenen, het enige wat nog overbleef waren drie blauwe M&M’s, een half aangevreten stuk appeltaart, een handje Parijse gommen en eetlepel met tiramisu. Groepsleider 2, assertief en relativerend, zoals we hem kennen (misschien nu best even vermelden dat de personages in dit verhaal fictief zijn en indien enige gelijkenis met echte personen dit puur toevallig is) sloot de deur en mompelde: “Het maakt niet uit hoe, wie of wanneer dit gebeurd is! De enigste vraag die nu aan de orde is, is: Wat nu?”

Na even in het rond gekeken te hebben viel het oog op jaloleider 4bis, een leider gewaardeerd omwille van zijn probleemoplossend denken en basische pH (wederom, fictieve personages in dit verhaal). Na deze laatste ingelicht te hebben werd afgesproken deze kleine ramp stil te zwijgen en dat de superjalo’s wel een oplossing zouden voorzien. Alzo geschiedde! Sta mij het toe even een kleine sprong in de tijd te maken, het is nu ongeveer 14u12, de jalo’s en hun leiding zijn onderweg naar een geheime locatie, deze locatie voorzien van een keukentafel, enkele stoelen, een fornuis en oven doet verdacht veel denken aan de kotkeuken van jaloleidster 2. Na het verplichte handenwassen en keukenschorten kiezen werd naarstig deeg gekneed, muffins versierd, fruit gesneden en meegezongen met de Romeo’s en Christoph (tijd voor een polonaise was er jammer genoeg niet, maar dit werd ’s avond meer dan goed gemaakt). We leerden waarom echte koks en bakkers meestal een buikje hebben. Gezien we dachten dat professionaliteit lineair gecorreleerd was met het aantal geproefde desserts werd er dan ook lustig gegeten van onze versbereidde toetjes (behalve de fruitsla dan).

Met dank aan de jalo’s werd dus een kleine ramp voorkomen en dit met op de koop toe een prachtige namiddag gevuld met geschater, gezang (vals?) en gesnoep! Maar zoals zo vaak, het gaat niet om de bestemming echter wel om de weg ernaartoe!
xoxo Jaloleider 4bis

Givermidweek

Zondag 5 november begonnen de eerste sporen van scouts Sint-Petrus te manifesteren vlak nabij de R4 aan FOS de Reiger. Vaak waren het de ouders die eerst op kwamen dagen. Zij kwamen vaak aan met een zak vol kleren en overvolle boekentassen. Een ongewoon zicht zou je zo denken, maar al gauw volgden de eerste kinderen die stonden te popelen om een week door hun leiding geadopteerd te worden. En dat tijdens een doorsnee schoolweek? Ja en neen… Want een midweek is helemaal niet doorsnee.

23627088_1757324117634470_1706844089_o23584930_1757324120967803_1418319636_o

De verkenners en gidsen begonnen hun midweek op  ongeveer dezelfde manier, met alles in gereedheid te brengen. Een studiezaal en een eetzaal werden klaar gezet. Maar voor de verkenners was dit niet genoeg. Zij zorgden ook voor een heuse Pana arena waar er dagelijks zou worden gesjot. Nadat iedereen zijn plekje had uitgekozen konden de givers (combinatie van GIdsen en VERkennerS) vredig gaan slapen. Zij die dachten de rest van de schoolgangers wakker te houden konden zelfs nog even genieten van een avondloop alle overige energie te doen afnemen en ook vredig te kunnen gaan slapen.

Elke dag gingen de gidsen en verkenners een ganse dag naar school en wanneer zij gezamenlijk terug kwamen stond er voor hun een verplicht twee uurse studie moment klaar dat geleid werd door de studiemeester. Ik overdrijf niet als ik zeg dat er langs alle kant hulp werd geboden aan elkaar, en dat er zelf waren die in dit collectieve studiemoment de moed vonden om nog langer door te doen. Na de studie werd er gegeten, maaltijden die de foeriers met veel liefde telkens weer opnieuw klaar hebben gemaakt (waarvoor dikke dank).

Na het eten was het tijd voor daten. Meer genaamd speed daten. De verkenners en gidsen kregen de kans om elkaar eindelijk eens wat beter te leren kennen! Maar dit wel aan een razend snel tempo van 2 minuten per date. Hierna was het bedtijd.

Het patroon zette zich elke dag voort: school, studie, eten, avondactiviteit. Dinsdagavond was het tijd voor een grote quiz! Het was een nek aan nek race tussen een team van de gidsen en eentje van de verkenners, maar uiteindelijk wist het team van de verkenners te winnen.

Woensdag was het echter tijd voor iets nieuws. Want na een halve dag les stonden de givers terug aan de reiger. Het was tijd voor een middag activiteit. De gidsen gingen gaan bowlen en de verkenners gingen gaan golfen. Door de overwinning in de quiz werden ze hiervoor gevoerd met de auto! In het provinciaal domein van Puyenbroeck stonden enkele golf clubs te wachten op ons. Voor enkele verkenners was het niet de eerste keer. Andere kregen dan weer een korte initiatie. Kleine shout-out naar Janos toe die met een mooie swing het verste wist te slaan van iedereen! Van de gidsen hoorde ik achteraf dat ook zij zich hadden geamuseerd.

Donderdag avond, na de studie, was het tijd voor het afscheid. Er was een kleine band gevormd tussen de gidsen en de verkenners en die wilden wij nog even in de verf zetten. Door ze te laten dansen. Gratitude van Ingeborg bleek de schijf van het moment te zijn, geniet gerust mee:

.

Uw kroost zal u ongetwijfeld met heel veel dankbaarheid de pasjes kunnen uitleggen. Na een bisnummer werden de givers weer in bed gestopt. En zo kwam er een einde aan de midweek. Tot volgend jaar.

Matthias Calmeyn (verkennerleiding)

Coca-cola VS Pepsi- vergadering

Zaterdag 28 oktober stelden we ons de vraag van tien miljoen, wat is het beste cola-merk? Is het Coca-Cola? Is het Pepsi? Of is het stiekem toch Fanta? We besloten om het voor eens en voor altijd uit te zoeken.

23721713_1732198537089280_92075576_nVoorzien van de traditionele merkkleuren gingen de welpen aan de slag, het was tijd om de wereld te verdelen tussen de heersende partijen. Geen politiek debat of complexe diplomatie, maar praktische opdrachten bepaalden wie waar heer en meester werd. Per goed uitgevoerde opdracht kregen de welpen een land toegewezen dat ze in hun eigen kleur mochten aanduiden, rood voor Coca-Cola en blauw voor Pepsi. De tijd verstreek en de wereld kleurde rood-blauw, totdat alle landen gekleurd waren. Nu was de wereld wel verdeeld, maar we hadden nog steeds geen duidelijke winnaar. Gewapend met sponzen, gedrenkt in de zwarte verf, gooiden de welpen hun tegenstanders (en soms zichzelf) van de kaart. Tot er slechts één ongeschonden land overbleef, een Pepsi-land.

Indien iemand u de vraag stelt wat het beste cola-merk is, kent u bij deze het antwoord.

Meer foto’s? 1 adres: onze fameuze flickr-pagina!

Maxi in actie

‘Wij zijn hele toffe maxi’s, MAXI’S!
Altijd vrolijk en nooit vies, NOOIT VIES!
Wij gaan ons hier amuseren, SEREN!
Gaan naar huis met vuile kleren, KLEREN!
Goooooooo Maxi’s!!!’

Brullen de maxi’s aan ieder begin en einde van elke vergadering. Het nieuwe scoutsjaar is al enkele weken weer begonnen! De eerste vergaderingen zijn al achter de rug en wat waren ze fijn! De maxi’s haalden al allerlei gekke stoten uit en gaven alles van zichzelf tijdens de voorbereidde spelletjes. Na de vuile vergadering gingen ze ‘naar huis met vuile kleren’. Op legervergadering trainden we ze zodat ze elk hun kamp strategisch konden verdedigen en op het verjaardagsfeestje voor leider Thijs hebben we goed feest gevierd en heerlijke pannekoeken gemaakt! Hieronder bevinden zich enkele kiekjes van jullie sloebers in actie!

maxi

Halloween je favoriete feest?

Nog voor de vergadering begon, kon de leiding zien dat de jonggidsen er zin in hadden. Ze kwamen in grote getallen en velen waren ook prachtig verkleed. De leden wisten echter nog niet wat er hun te wachten stond, het was namelijk de klassieker der klassieker binnen de scoutsspellen: één tegen allen!

38312475296_0fbb4b16cb_z

De jong-gidsen streden echter niet voor niets. Indien al de Halloween-gerelateerde opdrachten succesvol waren vervuld, dan moest de leiding een tegenprestatie doen. Ze maakten onder andere een heus Halloween toneel, heerlijke soep en pakten een lid in als mummy met wc-papier. Ook de remake van het jong gidsen lied en de enge griezelmaskers waren ook zeker de moeite. De strepen vlogen er door op het opdrachten bord, maar ondanks de sterke eindsprint slaagden de jong-gidsen er helaas niet in alle opdrachten te vervullen. Gelukkig komen er nog momenten waarop de jong-gidsen zich kunnen bewijzen, en de tegenprestatie van de leiding kunnen verdienen.
Bezoek zeker ook eens Flickr om een aantal sfeerbeelden te bekijken!

Meer foto’s? Check de flickr-pagina!